Wanneer oude patronen invloed krijgen op volwassen relaties

In mijn werk als NEI-therapeut en coach kijk ik veel naar patronen. Naar wat mensen hebben geleerd, wat zij meenemen uit hun verleden en hoe dit invloed kan hebben op de manier waarop zij verbinding aangaan met anderen.

Wat mij hierin raakt, is dat achter veel gedrag een geschiedenis zit.

Mensen worden niet geboren met bepaalde overtuigingen of beschermingsmechanismen. Deze ontstaan vaak in de jaren waarin iemand leert wat liefde, veiligheid en waardering betekenen.

Een kind dat weinig ruimte ervaart voor een eigen mening, emoties of fouten maken, kan leren dat goedkeuring afhankelijk is van presteren, aanpassen of voldoen aan verwachtingen.

Dat kind kiest daar niet voor.

Het probeert zich aan te passen aan de omgeving waarin het opgroeit.

Wanneer iemand later volwassen wordt, kunnen deze oude patronen nog steeds invloed hebben. Soms ontstaat er een sterke behoefte aan controle, zekerheid of het vasthouden aan een eigen beeld van de werkelijkheid.

Niet omdat iemand bewust anderen wil beschadigen, maar omdat oude overtuigingen ooit zijn ontstaan als bescherming.

Wat mij hierin raakt, is dat ik ook mededogen voel voor deze mensen. Zij hebben vaak zelf ooit geleerd om op deze manier met de wereld om te gaan.

Tegelijkertijd betekent begrip voor de oorsprong van gedrag niet dat alles geaccepteerd hoeft te worden.

Iedere volwassene heeft uiteindelijk de mogelijkheid om naar zichzelf te kijken. Om zich af te vragen: helpt dit gedrag mij en de mensen om mij heen? Of houd ik een oud patroon in stand?

In relaties kan het moeilijk worden wanneer er weinig ruimte ontstaat voor twee waarheden naast elkaar. Wanneer één perspectief de enige waarheid wordt en er geen ruimte meer is voor gesprek, verschil of groei.

Een gezonde relatie vraagt dat beide mensen mogen bestaan. Dat beide mensen fouten mogen maken, verantwoordelijkheid kunnen nemen en zich mogen ontwikkelen.

Ook kinderen kunnen geraakt worden wanneer volwassenen hun eigen pijn, overtuigingen of conflicten meenemen in de manier waarop zij naar de andere ouder kijken.

Kinderen hebben geen behoefte aan een perfecte ouder.

Kinderen hebben behoefte aan veiligheid, liefde en de vrijheid om zelf hun eigen beeld van beide ouders te vormen.

Ook de partner in een langdurig onveilige dynamiek kan diep geraakt worden. Wanneer iemand lange tijd het gevoel heeft zich te moeten aanpassen, voortdurend op gesproken woorden moet letten of steeds aan zichzelf gaat twijfelen, kan dat grote invloed hebben op het welzijn en zelfbeeld.

Herstel begint vaak bij opnieuw leren vertrouwen op jezelf.

Iedereen draagt iets mee uit het verleden. Niemand krijgt een perfecte start.

De vraag is niet of we beschadigingen hebben opgelopen.

De vraag is wat we ermee doen.

Want bewustwording is de eerste stap naar verandering.